Tijdens de voorbije weken mocht ik opnieuw ervaren wat vertragen werkelijk betekent.
Het begon met een bezoek aan mijn ouders, iets waar ik in het werkjaar te weinig toe kom.
Aanwezig zijn. Luisteren. De tijd nemen voor wat vaak vanzelfsprekend lijkt.
In die eenvoud krijgen de gewone dingen opnieuw betekenis.
Aan zee vond ik vervolgens ruimte om dieper te verbinden.
Met mezelf, met onze drie fantastische dochters en later ook met mijn echtgenoot, samen vieren wat er écht toe doet: tijd en aandacht voor elkaar.
In het Zwarte Woud bracht wandelen ons als gezin nog dichter bij de essentie.
Omringd door natuur, stilte en een indrukwekkende sterrenhemel werd ik herinnerd aan iets wat we in onze drukke wereld soms vergeten:
Zachtheid is kracht.
Tijdens deze vakantie bleef één gedachte terugkomen:
“Iets wil zich laten zien. Heb de moed om te kijken.”
Die gedachte neem ik mee in de komende jaarhelft.
De wereld verandert sneller dan ooit. Niet alleen technologisch, economisch of maatschappelijk. Ook wij veranderen, als mens, als professional én als organisatie.
Misschien ligt onze grootste uitdaging niet in het vasthouden aan plannen, overtuigingen of het beeld dat we van onszelf hebben opgebouwd.
Misschien ligt ze in het durven loslaten wanneer iets niet langer klopt.
In openstaan voor wat zich aandient.
In het niet koste wat kost bij elkaar houden van structuren, maar elkaar vasthouden terwijl we samen ontdekken wat de toekomst brengt.
Ik kijk daarom met verwondering en vertrouwen vooruit.
Verwondering over het potentieel dat in ieder van ons aanwezig is.
Vertrouwen dankzij de vele mensen die mij dagelijks inspireren met hun engagement, moed en menselijkheid.
Dankbaar om samen verder te mogen bouwen, leren en groeien en dit als mens én als organisatie!
✨ Wat neem jij mee uit deze zomer dat je anders laat kijken naar de komende jaarhelft?